Dat zeggen ze tenminste

NL:
Stella en Mindy komen van de begrafenis van een vriendin van vroeger. Ze staan op het station. De trein komt voorlopig nog niet en het ongemak tussen de twee neemt toe, al doen ze beiden hun best dat te verbergen. Ooit werkten ze samen in een bar, maar waarom is het toch zo lang geleden dat ze elkaar spraken? Onder de schijnbaar onbelangrijke gesprekken over de bloemen, de muziek, een baggy legging, volle melk in cappuccino en het hebben van de juiste billen sluimeren grotere thema’s zoals ouder worden, contact maken, vergankelijkheid, omgaan met de dood en met teleurstellingen.
Voor dit korte toneelstuk heeft de schrijver gebruik gemaakt van zinnen die zij in de trein heeft gehoord. De taal is daardoor vaak letterlijk spreektaal, die vol ritme en betekenis blijkt te zitten. Het ongemak is voor veel mensen herkenbaar.

Tam Nomad begeleidt de voorstelling met live muziek. Zijn percussie en synths nemen je mee op reis door de herinneringen van de twee vrouwen. Van een stampende kroeg, tot een piepende stilte.

NB. De locatie op Google Maps geeft Burgemeester Fockema Andreaelaan 173 aan, maar het moet Burgemeester Fockema Andreaeplein 173 zijn! Maps kent het adres helaas niet. Navigeer naar ‘De Mammoet’, dit is het gebouw waar de woning zich bevindt.